«توماس فريدمن»، ستون‌نويس روزنامه «نيويورك‌تايمز»، كه يكي از شركت‌كنندگان در اجلاس اخير داووس نيز بوده، با برشمردن تعاملات ايران و عربستان با آمريكا، به سياستمداران كاخ سفيد حمله كرده كه چرا به جاي عربستان، با ايران درگير مي‌شوند.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، وي سپس با ارايه پيشنهاد بازگشايي سريع سفارت آمريكا در تهران، آن را گره‌گشاي مشكلات منطقه و حتي مسأله فلسطين دانست.

در اين مقاله آمده است:
يك آزمايش كوچك از سياست خارجي آمريكا. من مي‌خواهم دو كشور A و B را مقايسه كرده و پس از آن، شما به من بگوييد كدام يك متحد آمريكاست و كدام يك نيست.

كشور A فعالانه در شكست طالبان در افغانستان و جايگزيني آنها با اتحاد مسلمانان ميانه‌رو منتخب آمريكا مشاركت داشت. كشور A معمولا انتخابات‌هايي آزادي را برگزار مي‌كند. در كشور A زنان حق رأي داشته، داراي پست‌هاي اداري بوده و بيشتر دانشجويان دانشگاه‌هاي آن را تشكيل مي‌دهند و به شدت در نيروي كار نيز مشاركت دارند.

در 11 سپتامبر، اتباع كشور A جزو معدود مردم كشورهاي مسلماني بودند كه دست به تظاهرات‌هايي در حمايت از آمريكا زدند. به تازگي، رئيس‌جمهور راديكال كشور A، كنفرانسي را درباره چرايي و رخ ندادن هولوكاست برگزار كرد تا بتواند محبوبيتي به دست آورد. يك ماه بعد كشور A انتخابات شوراهاي شهر را برگزار كرد و طرفداران اين رئيس جمهور از سوي رأي‌دهندگاني كه طرفدار محافظه‌كاران ميانه‌روتري هستند، شكست خوردند. كشور A منابع استراتژيكي در موفقيت دولت شيعي متحد آمريكا در عراق دارد.

هرچند كشور A كشوري مسلمان در همجواري عراق است، تاكنون هيچ بمب‌گذار انتحاري را به اين كشور نفرستاده و مدتهاست از مسيحيان و يهوديان خود نيز حمايت مي‌كند. كشور A بيش از هر كشور مسلمان ديگري در خاورميانه داراي وبلاگ و وبلاگ‌نويس است. اسلامي كه در كشور A اجرا مي‌شود، به زنان احترام مي‌گذارد، با توجه به مدرنيته قابل تفسير دوباره است و پوچ‌گرايي «القاعده» را نيز رد مي‌كند.

اما كشور B: اين كشور در عمليات 11 سپتامبر، پانزده تا نوزده هواپيماربا به آمريكا فرستاده بود. زنان حق رانندگي، رأي و يا داشتن پست‌هاي اداري را ندارند. در كشور B ساختن كليسا، كنيسه و يا معابد هندو غيرقانوني است. كشور B از نظر مالي به طالبان كمك مي‌كند.

بنيادهاي خيريه خصوصي كشور B براي بقاي «القاعده» مفيد بود و جوانان مساجد كشور B معمولا براي بمب‌گذاري‌هاي انتحاري در عراق استخدام مي‌شوند. مساجد و بنيادهاي خيريه اين كشور از شورشيان عراق حمايت مالي و غيرمالي مي‌كنند. كشور B نمي‌خواهد دولت شيعه منتخب عراق موفق شود. در حالي كه رهبران كشور B موافق آمريكا هستند، نظرسنجي‌ها نشان مي‌دهد كه بسياري از مردم آن، با آمريكا دشمن بوده و حتي عده‌اي در 11 سپتامبر جشن گرفتند. اسلامي كه در كشور B اجرا مي‌شود و به بيشتر مساجد جهان صادر مي‌شود، خصومت‌بارترين نوع آن نسبت به مدرنيته و ديگر اديان است.

پرسش: كدام كشور، متحد طبيعي آمريكاست؟ A يا B؟
مطمئنا پاسخ، كشور A است. كشور A ايران است و كشور B عربستان سعودي.
به دلالت فرهنگ، تاريخ و جغرافيا، ما منافع مشترك بسياري با مردم ايران داريم، چون آمريكا دو دشمن بزرگ ايران (طالبان و صدام) را از بين برده است.
مهم‌تر از آن اين‌كه برخلاف گفته‌هاي بسياري از مردم كه حل بحران فلسطين و اسرائيل را مهم‌ترين وظيفه آمريكا براي ايجاد ثبات در منطقه مي‌دانند، مهم‌ترين كار، رفع درگيري ايران و آمريكاست و مشاجره فلسطين و اسرائيل در رده دوم است. اين امر، كل خاورميانه را متحول كرده و راه‌حل مشكل فلسطين و اسرائيل را نيز باز مي‌كند، چراكه ايران از حاميان كليدي حماس، جهاد اسلامي، حزب‌الله و سوريه است. كمك فعالانه ايران مي‌تواند به ثبات عراق هم كمك كند.
به اين دلايل، من مخالف جنگ با ايران بوده و طرفدار مذاكره هستم. منزوي كردن ايران مانند كوباي كاسترو، تنها باعث نتايج مشابهي در اين كشور مي‌شود؛ تقويت كاستروهاي ايران.