برخی کوردلان متعصب ما شیعیان را پیروان عبدا... بن سباء می دانند و اینطور به عوام بی خبر مشتبه می کنند که واضع لفظ شیعه عبدا...بن سباء یهودی بوده و این نام و این فرقه بعد از عثمان بوجود آمده و طرفدارانی پیدا کرده...

آیا واقعیت هم اینطور است؟؟؟

ما در اینجا به یاری خدا در صددیم تا ثابت کنیم واضع لفظ شیعه شخص رسول اکرم صلی الله علیه و آله بوده و این نام مقدس را آنحضرت بر پیروان علی گذارده نه اینکه پس از وفاتش نامگذاری شده باشد،و حتی در زمان خود پیغمبر صحابه خاص آنحضرت را شیعه می خواندند چنانچه حافظ ابوحاتم رازی در کتاب الزینه که در تفسیر الفاظ متداوله میان ارباب علوم نوشته،می نویسد:اولین نامی که در اسلام در زمان رسول خدا به وجود آمد نام شیعه بوده است که چهار تن از صحابه دارای این لقب بودند:

۱-ابوذر غفاری۲-سلمان فارسی۳-مقداد ابن اسود۴-عماربن یاسر

آقایان اندکی تامل کنید،چگونه ممکن است زمان پیغمبر چهار نفر از صحابه خاص بلکه محبوب خدا و پیغمبر را لقب شیعه دهند؟پس معلوم می شود که آنها از خود پیغمبر شنیده بودند که شیعیان علی اهل نجات اند،لذا خود را شیعه می دانستند و افتخار به این سمت می نمودند تا آنجائی که برملا آنها را شیعه می خواندند.

چنانچه ذکر شد رسول اکرم صلی الله علیه و آله واضع لفظ شیعه بوده و شیعیان علی را ستوده و آنان را بشارت به بهشت برین داده،جالب اینجاست که بیشتر این احادیث در کتابهای معتبر حدیث و تفسیر اهل سنت آمده که برای نمونه به برخی از آنها اشاره می شود تا برادران اهل سنت ما بدانند،ما اگر پیروی از علی و آل علی می کنیم به دستور تخلف ناپذیر پیامبر که در کتابهای اهل سنت وارد شده است عمل می کنیم و اگر آنان نیز خواهان رستگاری روز جزا هستند به این صراط مستقیم الهی روی آورند و دست در دست برادران شیعه خود بگذارند و همه با هم اهل سنت واقعی گردند که بی گمان سنی واقعی تنها بر کسی اطلاق می شود که به سنت پاک پیامبر عمل کند و در آن پای بر جا بماند نه اینکه اسمی بی مسمی بر خود بگذارد.

۱-حافظ ابونعیم اصفهانی احمدبن عبدالله که از محدثین فخام و محققین کرام اهل سنت می باشد در کتاب معتبر حلیه الاولیاء از ابن عباس روایت می کند چون نازل شد آیات و اخبار در تشریح مقام تشیع،سوره البینه:ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیر البریه جزاوهم عند ربهم جنات عدن تجری من تحتها الانهار خالدین فیها ابدا رضی الله عنهم و رضوانه:آنان که ایمان آورده اند و نیکوکار شدند به حقیقت بهترین اهل عالم اند پاداش آنها نزد خدا باغهای بهشت عدن است که نهرها زیر درختانش جاری است و در آن بهشت ابد جاودان متنعم اند و خدا از آنها خشنود و آنها از خدا راضی و خشنودند.

رسول اکرم خطاب کرد به علی بن ابیطالب و فرمود:یا علی هو انت و شیعتک،تاتی انت و شیعتک یوم القیمه راضین مرضیین:یا علی مراد خیرالبریه در آیه شریفه توئی و شیعیان تو، بیایید در حالتی که خداوند از شما راضی و شما هم از خداوند راضی و خشنود باشید.

۲-ابوالموید موفق بن احمد خوارزمی در فصل هفدهم مناقب و حاکم ابوالقاسم عبیدالله بن عبدالله الحسکانی که از مفسرین بزرگ اهل سنت است در کتاب شواهد التنزیل فی قواعد التفصیل و محمدبن یوسف گنجی شافعی در کفایه الطالب و سبط ابن جوزی در تذکره خواص الامه فی معرفه الائمه(به حذف آیه)و منذر و مخصوصا حاکم روایت نموده که حاکم ابو عبدالله حافظ خبر داد ما را با اسناد مرفوع به یزید بن شراحیل انصاری کاتب حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب کرم الله وجهه که گفت شنیدم از آن حضرت فرمود:وقت رحلت خاتم الانبیا پشت مبارکش به سینه من بود فرمودند:یا علی الم تسمع قول الله تعالی ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات اولئک هم خیرالبریه؟هم شیعتک و موعدی و موعدکم الحوض اذا اجتمعت الامم للحساب تدعون غرا محجلین:یا علی آیا نشنیده ای آیه شریفه را(صاحبان اعمال صالحه و خیرالبریه)؟ایشان اند شیعیان تو و وعده گاه من و شما کنار حوض کوثر خواهد بود در وقتی که جمع شوند خلایق برای حساب شما را بخوانند و شما سفید رویان باشید و شما را آن روز غر محجلین ندا کنند،یعنی پیشوای سفیدرویان.

۳-و نیز ابن حجر در باب ۱۱ صواعق از حافظ جمال الدین محمدبن یوسف زرندی مدنی نقل نموده که چون آیه شریفه نازل گردید رسول اکرم به علی فرمود:یا علی انت و شیعتک خیرالبریه تاتی یوم القیمه انت و شیعتک راضین و مرضین و یاتی عدوک غضبانا مقمحین فقال من عدوی قال من تبرء منک و لعنک:یا علی تو و شیعیان تو خیرالبریه هستید،می آیید روز قیامت تو و شیعیان تو در حالتی که از خدا راضی و خدا هم از شما راضی است و می آیند دشمنان تو خشمناک دست هایشان به گردنشان بسته می باشد پس امیر المومنین عرض کرد کیست دشمن من فرمود کسی که بیزاری میجوید از تو و لعن می نماید تو را.

۴-ابوسعید خدری در تاریخ بغداد و مجمع الزوائد هیثمی و صواعق المحرقه از ام سلمه نقل میکند که رسول خدا به علی فرمود:انت و اصحابک فی الجنه انت و شیعتک فی الجنه:یا علی تو و یارانت در بهشت هستید یاعلی تو و شیعیانت در بهشت هستید.

۵-احمد بن محمد فقیه طبری در فضایل به اسنادش از طاوس از ابن عباس نقل کرده است که رسول خدا به علی فرمود:لو اجتمعت الخلایق علی ولایتک لما خلق الله النار ولکن انت و شیعتک الفائزون یوم القیامه:اگر تمام آفریدگان بر ولایتت اجتماع می کردند خداوند هر گز جهنم را نمی آفرید و همانا تو و شیعیانت رستگاران روز رستاخیز هستید.

۶-در امالی از سنانی از اسدی طی روایتی از علی نقل کرده است که رسول خدا فرمود:یا علی همانا تو وصی،خلیفه،وزیر،وارث و پدر فرزندان من هستی و شیعیانت شیعیان من و دوستانت دوستان من و دشمنانت دشمنان من...خوشا بحال کسی که از تو پیروی کرد و چه بدبخت شد کسی که با تو دشمنی نمود و بی گمان فرشتگان با ولایت و محبت تو به خدای متعال نزدیک می شوند به خدا قسم یاران و دوستانت در آسمان بیشتر از زمینند.

۷-در مستدرک حاکم و تاریخ ابن عساکر و فصول المهمه ابن الصباغ آمده است که پیامبر فرمود:من اصل درختم و فاطمه فرعش و علی لقاحش و حسن و حسین میوه هایش و شیعیانمان برگهای آن درخت اند.

روایتهائی که پیامبر در آنها دستور پیروی از علی را داده و شیعیان علی را ستوده در مصادر قطعی و موثق اهل سنت متجاوز از ۱۲۰ روایت است.

 آیا با وجود چنین روایتهای صریح و روشنی جای ابهامی باقی می ماند؟آیا باز هم باید تاویل کرد و این روایتها را نادیده گرفت؟و اصلا جایی برای تاویل باقی مانده است؟آیا می شود از حق و حقیقت چشم پوشی کرد و پیروی از دیگران نمود؟و آیا باز هم می شود شیعیان را سرزنش کرد و آنان را رافضی نامید؟ جدا برای ما مایه تعجب است که چگونه این روایتها را با وضعیت خویش منطبق می دانند و چرا سر تسلیم و اطاعت فرود نمی آورند و چرا سخن رسول اکرم صلی الله علیه و آله را با قلبی پاک و عاری از هر کینه و تعصبی نمی پذیرند؟ چه اینکه در کتاب خدا آمده او هرگز از روی هوا و هوس سخن نمی گوید و سخنش جز وحی منزل نیست.به هر حال سخن بسیار است و درد دل فراوان...

ای کسانیکه پیروی از دیگران می کنید، بیدار شوید و خویشتن را از ورطه هلاکت حتمی رها سازید و به دامان پر مهر و محبت اهل بیت روی آورید.

والسلام علی من اتبع الهدی